Do zaburzeń poznawczych, jakie mogą wystąpić podczas hipoglikemii należą :

– aktywność umysłowa

– pamięć werbalna

– orientacja

– pamięć niewerbalna

– uwaga

– postrzeganie

– zrozumienie

– znajomość języka

Przy glikemii poniżej 54 mg/dl (3,0 mmol/l) dochodzi do zaburzeń następujących funkcji poznawczych:

– koordynacja ruchu

– koncentracja

– szybkość myślenia

– funkcje pamięci

– wydłużenie się czasu między reakcją ruchową a decyzją i wykonaniem

– spowolnienie liczenia

– zwolnienie płynności mowy

Obecny stan wiedzy nie pozwala dokładnie określić , jakie obniżenie glikemii wpływa na rodzaj zaburzeń poznawczych.

U niektórych osób dochodzi do zaburzeń funkcji poznawczych przy glikemii powyżej mg/dl. Po unormowaniu glikemii w ciągu 40-90 minut funkcje poznawcze mózgu wracają do normy u osób z cukrzycą typu l oraz osób zdrowych.

Zaburzenia funkcji poznawczych można ocenić podczas hipoglikemii, przy zachowaniu świadomości osoby chorej.

U osób z nawrotami ciężkiej hipoglikemii poznanie progu glikemii od, której zaczynają się zaburzenia poznawcze jest szczególnie istotne.

Zaburzenia te pojawiają się u zdecydowanej większości chorych na hipoglikemię,ale nie u wszystkich. Występują wśród chorych indywidualne różnice.

Do wystąpienia zaburzeń poznawczych w czasie hipoglikemii mogą się przyczynić następujące czynniki:

– płeć męska

– nieświadomość hipoglikemii

– cukrzyca typu l

– wysoki IQ

U chorych na cukrzycę typu l intensywne leczenie, mające na celu uzyskanie normoglikemii, może powodować wystąpienia hipoglikemii.

Częste nawroty hipoglikemii nie pozwalają na dobre wyrównanie metaboliczne cukrzycy.

U osób chorych na cukrzycę typu l , u których prowadzi się kontrolę metaboliczną cukrzycy na wysokim poziomie , może się zdarzyć, że zaburzenia poznawcze będą wcześniej wysyłać sygnały ostrzegawcze.

Hipoglikemia może doprowadzić do zgonu, według statystyk w roku 2009 wynosił od 2-10 % wśród osób z ciężkimi objawami hipoglikemii.

Wystąpienia hipoglikemii, śpiączki mogą powodować miejscowe uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Zmiany te mogą wystąpić w postaci zaburzeń psychosomatycznych i organicznych, nazywanych często encafalapią pohipoglikemiczną.

Uszkodzenia komórek układu ośrodkowego nerwowego polega na tym , że brak dostarczenia glukozy powoduje brak energii. Glikogen mózgowy odgrywa szczególne znaczenie podczas krótko trwałej hipoglikemii, a efekt jego działania jest mało znany.

Zaburzenia w dostawie energii dla mózgu, mogą być przyczyną przemijających ognisk uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Czynniki które mogą być przyczyną cukrzycowej enefalopatii, należy wymienić chorobę naczyniową mózgu, hipoglikemię oraz złe wyrównanie metaboliczne cukrzycy.